Regenboogvlag hangt uit voor 20 jaar homohuwelijk

Herman en Gert lopen over het strand. Foto: Karin Huijzendveld.

Vandaag op 1 april hangt de Regenboogvlag uit op het stadhuis. Dit doen we omdat het burgerlijk huwelijk precies 20 jaar geleden is opengesteld voor paren van hetzelfde geslacht. Hierdoor was het voor Herman mogelijk om op 6 maart 2020 met zijn geliefde Gert te trouwen in het Oude Stadhuis te Harderwijk. Lees verder om te weten hoe het voor Herman en Gert was om te trouwen in Harderwijk.

Waarom hebben jullie ervoor gekozen om in Harderwijk te trouwen?

Herman: “We hebben al 25 jaar een vakantiehuis in Ermelo. Trouwen in Ermelo was ook een optie voor het koppel, maar het Raadhuis werd toentertijd verbouwd en dan bleef alleen de optie van een kerk over en dat wilden zij niet. "We hebben allebei niks meer met het geloof, dus we vonden het een beetje huichelachtig als we in de kerk zouden trouwen.”

Harderwijk kreeg ook de voorkeur vanwege de keuze in trouwambtenaren. Ze hadden van tevoren aangegeven een trouwambtenaar te willen die hun geaardheid geen probleem zou vinden. “We kregen iemand toegewezen die dezelfde achternaam als mij had dus dat was heel toevallig, want we waren geen familie. Er was totaal geen verontwaardiging of verbazing. We hebben het als heel prettig ervaren hoe daarop gereageerd werd.”

Ze hebben bewust gekozen voor het Oude Stadhuis. “Dat is toch wat indrukwekkender dan de moderne zaal en het gaf meer glans aan de ceremonie.” De trouwzaal was helemaal naar hun smaak. “Gert mijn man is paardrij-instructeur en is helemaal gek van paarden dus we vonden het leuk dat er schilderijen met paarden hingen.”

Waarom wilden jullie graag trouwen?

Herman: “We waren het wel al langer van plan, maar het kwam er niet zo van en het is ook niet dat wij per se moeten trouwen om meer bintenis te krijgen. Het had daarnaast een praktische reden om te trouwen, zodat alles financieel goed is geregeld en juridische zaken zijn afgedekt, want we hadden dat nog niet gedaan.”

Gert: “Voor mij is er ook niks veranderd, maar voor de omgeving geeft het wel wat duidelijkheid.”

Herman: “Het voelt wel meer dat we man en man zijn, dat gevoel heb ik wel. We kregen laatst ook een felicitatiekaartje van 1 jaar getrouwd, terwijl we al 20 jaar bij elkaar zijn, dus dat is wel grappig.”

“Wat ook leuk is, toen we aan de oudste zoon van Gert vertelden dat we gingen trouwen zei hij heel spontaan: “dan kan ik eindelijk zeggen dat ik twee pappa's heb. Dat vond ik zo ontroerend.”

Hoe was het voor jou dat je op 1 april 2001 de mogelijkheid kreeg om te trouwen?

Herman: “Ik was er toen niet echt mee bezig, omdat mijn eerste partner toen net was overleden. Dat was een verwarrende periode. Een paar maanden later ontmoette ik Gert. Ik liep hem toevallig tegen het lijf en dat klikte goed.”

“Het is voor mij wel belangrijk dat we die gelijkwaardigheid hebben ten opzichte van heterostellen. Met mijn vorige partner waren we ook van plan om te trouwen, maar dat kon in die tijd gewoon niet. We hebben toen voor partnerschapsregistratie gekozen, maar dat hadden we liever anders gewild. Met de partnerschapsregistratie kon je toen nog geen kinderen adopteren. Je krijgt dan het gevoel van 'je mag het wel zijn, maar…'. Er was altijd een uitzondering waardoor je toch niet volledig gelijkwaardig was aan hetero's. Toch was het voor Gert en mij geen reden om een statement naar de buitenwereld te maken.”

Hoe hebben jullie de dag zelf ervaren en had het ook een regenboograndje?

“We hebben het bewust klein gehouden want we wilden geen groot feest. We hebben ervoor gekozen ons huwelijk in de homogemeenschap van Harderwijk te vieren.” Ze kozen een lesbische fotografe, Karin Huijzendveld (zie foto). Ze kozen ook bewust het feest te vieren in twee zaken waar homomannen de leiding hebben, Walhalla en Monopole. “Bij Walhalla hebben we koffie met gebak gehad. We hadden speciaal een regenboog taart laten maken. Toen kwam spontaan een vrouw, die we helemaal niet kenden, ons feliciteren met ons huwelijk. Dat vond ik heel leuk en bijzonder dat ze dat deed. We hebben haar toen een stukje regenboog taart gegeven. Zij vond het zo leuk dat twee mannen dit deden.”

“Daarna hebben we gegeten bij Monopole. De tafel was opgemaakt met een regenboogvlag en regenboog servetten dus dat gaf weer een regenboog tintje aan het geheel. Als verrassing had ik voor Gert Jazzy Witkamp, een lesbische zangeres die ik via de Village People ken, uitgenodigd om twee liedjes te zingen. De dag was nog leuker dan verwacht. Het weer was goed. Het ging heel spontaan, het was gezellig en het liep allemaal goed. Maar we hadden het ook goed voorbereid.”

Terug naar nieuwsoverzicht