Jaydee Broersma

Jaydee Broersma (18) uit Harderwijk verbeterde begin dit jaar haar persoonlijk record hoogspringen met maar liefst vijf centimeter. Daardoor werd ze niet alleen Nederlands kampioen U20 (onder de twintig jaar), maar kreeg ze ook de gemeentelijke Sportpenning uitgereikt. Hoe kijkt ze terug op die hoogtepunten?

Ze had het in die afgelopen drie jaar al vaker geprobeerd en steeds lukte het nét niet. Maar nu had ze een voorgevoel. Op weg naar het Nederlands kampioenschap zei Jaydee tegen haar moeder: ‘Mam, ik ga gewoon rustig en ontspannen springen. Ik denk dat het vandaag gaat lukken.’ En dat klopte. Haar oude persoonlijk record van 1,66 meter sneuvelde en Jaydee vloog over 1,71 meter. De ontlading was groot. Niet zo gek natuurlijk. 

Een paar maanden later, in april, ontving ze de Sportpenning van de gemeente Harderwijk. Ze kende de onderscheiding vooraf nauwelijks, maar vond de huldiging bijzonder. Ook omdat ze andere succesvolle Harderwijkse sporters ontmoette. ‘Dan is het leuk om elkaars verhaal te horen.’

De waardering doet haar goed. ‘Dan denk je toch even: o ja, daar doe ik het voor.’ Ook kreeg ze allerlei reacties van bekenden die het verhaal in de krant hadden gelezen. De penning is dan ook niet ergens in een la verdwenen. ‘Die ligt op mijn nachtkastje, naast de gouden medaille.’

Ze begon op haar zesde met atletiek, nadat haar oudere zus haar was voorgegaan. Op haar elfde werd ze al drie keer Nederlands kampioen, op afzonderlijke onderdelen. In Harderwijk werd ze datzelfde jaar uitgeroepen tot Sporttalent van het jaar tot en met twaalf jaar. Inmiddels richt ze zich vooral op de meerkamp. Daarvoor moet ze van alle markten thuis zijn. Sprinten, springen, werpen én 800 meter lopen. ‘Je moet technisch zijn, sterk en flexibel. Dat vind ik juist leuk aan de meerkamp.’

Sinds anderhalf jaar traint ze bij het talententeam meerkamp in Apeldoorn. Zes keer per week, waaronder twee krachttrainingen. Het is een kleine groep met gemotiveerde atleten. Ze krijgt persoonlijke begeleiding en trainingsschema's die gericht zijn op haar wedstrijden. ‘Zonder hen was ik echt niet gekomen waar ik nu ben.’

Daar heeft ze heel wat voor over. Vanuit Harderwijk reist ze steeds naar Apeldoorn. Daarnaast volgt ze in Zwolle de hbo-opleiding Social Work en werkt ze een paar uur per week om onder meer trainingsstages te kunnen betalen. Alcohol drinkt ze niet en feestjes slaat ze meestal over. Lachend: ‘Ik wil goed kunnen herstellen.’ 

Haar familie steunt haar, maar ook de trainingsgroep is belangrijk. Haar concurrenten zijn tegelijkertijd goede vriendinnen. ‘Op een NK moet je tegen elkaar, maar je gunt het elkaar ook. We begrijpen van elkaar waarom we zoveel voor de sport doen.’

Plezier is het belangrijkste. Ze heeft ook meegemaakt dat het minder ging. Periodes waarin ze te weinig at, weinig energie had of te hard trainde. ‘Toen gingen mijn prestaties naar beneden. Je moet genieten als je aan het sporten bent, anders houd je het niet vol.’

Komend seizoen hoopt ze een medaille te pakken op het NK meerkamp én opnieuw goed te presteren bij het hoogspringen. Ergens aan de horizon lonkt een nog groter doel: de limiet voor een Europees kampioenschap en daarna wellicht de Olympische Spelen. ‘Als ik fit blijf, is dat misschien een kans. Dat zou ik heel graag willen.’